
Sociaal wenselijk gedrag bestaat eigenlijk nog niet bij hele jonge kinderen. Zij zijn nog erg gericht op wat er wenselijk is voor henzelf. Bijvoorbeeld nieuw zand voor de zandbak: wat dacht ik wel niet toen ik deze druif met onze verlepte hoeveelheid zand liet spelen.
Zij denken er niet echt over na wat er moet gebeuren om bepaalde handelingen te voltooien. Zij realiseren zich nog niet dat “even nieuw zand” betekend dat ik:
- met de auto (als deze beschikbaar is) naar het tuincentrum moet;
- op een moment dat ik geen andere verantwoordelijkheden aan het vervullen ben;
- geld mee moet nemen voor een zak speelzand (en dit geld dus ook beschikbaar moet zijn);
- de fysieke kracht moet hebben zo’n zak te kunnen tillen. Het is toch een kilootje of 20.
En dan ben ik vast nog wat stappen vergeten.
In onze reactie is het van groot belang rekening te houden met de ontwikkeling van jonge kinderen, zodat we aansluiten bij de beleving. Hen meenemen in het proces wat ik hierboven beschreef als dat maar een klein beetje mogelijk is geeft hen zoveel kennis over processen en verantwoordelijkheden! Vandaar het belang om mee te helpen, klusjes te (moeten) doen, hoe klein ook!
Het geeft kinderen een beter beeld van de energie die nodig is voor het organiseren van activiteiten, waardoor ze beter leren omgaan met situaties en begrip krijgen wanneer er ook een “nee” klinkt. Wat ja: die klinkt er soms… en dat mag!
