Als ouder ben ik het gewend, maar weinig zie ik kinderen die tijdens de coaching tijd aan het rekken zijn. Totdat ze uit de klas gehaald worden. Dan is het wel even heel relaxed om een momentje voor jezelf (of met de coach) te hebben. Gezellig kletsen, even niet met je neus in de boeken… Een extra pauze! Heerlijk! Wie leeft er niet van op?
Zelf doen wij dit, als volwassenen, ook regelmatig. Daarom kan ik mij ook altijd de teleurstelling van de boodschap “we gaan weer terug naar de klas” goed voorstellen. Helaas komt die boodschap. Thuis is dat vaak “je moet naar bed” of “we gaan het spel opruimen”. Je kent het wel.
En toch had ik bij deze leerling even een minuutje extra genomen. Het ligt aan het moment, aan de situatie waarin de leerling zit. En heel soms kan je van je “strengheid” afwijken om even wat meer ruimte te nemen. Zodat de boodschap wat minder hard valt of er net even meer tijd komt om te praten.
En soms is dat effectiever dan alle uren in bed, zonder spel of in dit geval… in de klas.