En nee, de bedoeling is niet om een mega-zweverig stuk te schrijven waarbij je aan het einde je emmertje moet gebruiken…
Totdat deze meneer mijn leven nog mooier maakte wist ik mij veel minder in te leven in de gevoelens van ouders. Want ouderschap, de verantwoordelijkheid dragen voor een kind, is wel even andere koek dan “zomaar” juffie zijn in een klas. Daar heb je altijd nog je collega’s om op terug te vallen, een vaste routine (met een beetje geluk ;-)) en vaste regels, richtlijnen. Heerlijk, die vastigheid.
En dan heb je opeens een kleine dreutel en dan mag je dat ALLEMAAL een beetje zelf gaan verzinnen. Naast het feit dat er natuurlijk nog een heel aantal beste stuurlui om je heen staan die ook ALLEMAAL een mening hebben.
Als beginnend ouder was ik, ondanks mijn ervaring met kinderen, mega onzeker en zoekende. Gelukkig konden wij samen vormgeven aan het ouderschap en wisten we waar we terecht konden bij vragen. Dat is heel fijn, maar zeker niet altijd vanzelfsprekend! Het is hard werken om je eigen lijn te bepalen, je leven opnieuw vorm te geven met de nieuwe aanwinst erbij! Een mooie baan, waarbij je de benen uit je lijf loopt.
Iedere ouder heeft vragen. Bij niemand loopt het ouderschap ALTIJD op rolletjes, ook niet als je dat op insta ziet.
Heb jij vragen, waarbij je denkt nergens terecht te kunnen? Word jij of worden jullie voor het eerst ouder? Is jouw kindje al wat groter (of mondiger)? Ook dan kan ik met je meedenken.
Neem gerust contact op!