Kinderen hebben soms een heel eigen beeld gevormd bij sommige onderwerpen. Trouwen is in deze situatie eerder al een keer ter sprake gekomen, maar hierbij zijn verschillende overtuigingen aan elkaar gekoppeld bleek later.
Zo had het kind begrepen dat je maar een keer mocht trouwen, terwijl in een eerder gesprek ter sprake was gekomen dat je maar met één persoon mag trouwen.
Je kunt dit gesprek ook zien als een communicatie-probleempje. Gelukkig niet met heel grote gevolgen. Toch is communiceren met kinderen soms best lastig, omdat ze niet altijd voldoende taal hebben om ons te begrijpen. Of wij begrijpen de denkpatronen niet die de kinderen gebruiken.
Handig is het dus zeker om goed na te gaan wat de gedachtengang van een kind was en of er sprake was van vergissingen en andere denkpatronen, zodat deze rechtgezet kunnen worden.
En is dat niet zo? Misschien zit er dan wel een kronkel in onze eigen gedachtengang?