Alleen maar negens en tienen halen kan ontzettend demotiverend zijn voor het leren, want de dingen die je MOET leren daar leer je juist weer helemaal niks van.
Kinderen die makkelijk leren en dus niet veel leertijd nodig hebben, hebben er baat bij dat ze ook ervaren hoe het is om meer tijd te moeten besteden aan leren, hoe het is als het niet lukt en dat je af en toe om hulp moet vragen als je vastloopt.
Met te makkelijke opdrachten ga je dat niet voor elkaar krijgen. Er zijn studies genoeg die zich hierop richten. Wat je wel makkelijk voor elkaar krijgt is dat je uitspraken als deze bewust in je opneemt en hiermee aan de slag gaat. Als iets een negen is, waarom was het dan geen 10 als het zo makkelijk was? Hoe kwam het dan dat je toch een foutje maakte?
Richt je op het proces: hoe heb je geleerd, wat heb je gedaan tijdens de toets om te zorgen dat je een mooi resultaat behaalde? Wat wil je nog wèl leren dat je moeilijk vindt? Coachen dus eigenlijk. Wanneer ze zelfstandiger gaan werken zullen ze ervaren dat ze deze vragen zelf stellen en dus makkelijker tot daadwerkelijk leren toekomen. Als ouder mag je ook best af en toe een beetje doorklinken in de gedachten van je kinderen, toch? 😉